Kolejny regulacyjny zwrot? Czy inwestycje w elektrownie biomasowe są zagrożone?

 

 

Dwa fragmenty Rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie Europy efektywnie korzystającej z zasobów (2011/2068(INI) (ang. resource-efficient Europe) są szczególnie warte uwagi. W pierwszym z nich (pkt 33) Parlament Europejski

 

„wzywa Komisję, by usprawniła dorobek prawny w zakresie odpadów uwzględniając ich hierarchię oraz konieczność obniżenia poziomu odpadów resztkowych do poziomu bliskiemu zeru; dlatego tez wzywa Komisję, by do 2014 r. przedstawiła wnioski z myślą o stopniowym wprowadzaniu powszechnego zakazu składowania odpadów na poziomie europejskim, a także z myślą o odejściu, do końca tego dziesięciolecia, od spalania odpadów nadających się do recyklingu i kompostowania; powinny temu towarzyszyć odpowiednie środki przejściowe, w tym dalszy rozwój wspólnych standardów opartych na koncepcji cyklu życia; wzywa Komisję do przeglądu celów w zakresie recyklingu na 2020 r., zawartych w dyrektywie ramowej w sprawie odpadów; uważa, że również instrument w postaci podatku od składowania odpadów – wprowadzony już w kilku państwach członkowskich – mógłby pomóc osiągnąć ten cel”.

 

W tym miejscu chodzi szczególnie o wymieniony „powszechny zakaz składowania odpadów” a także o odejście, do końca 2020, „od spalania odpadów nadających się do recyklingu i kompostowania”. Kwestii nie rozwijam, potencjalne praktyczne konsekwencje takich zapisów, w przypadku, gdyby stały się obowiązującym prawem, są miarę jasne dla osób z branży.

 

Kolejne zagadnienie jest jednak jeszcze bliżej związane z zagadnieniami ochrony klimatu. Stosownie do punktów 36 i 37 ww. Rezolucji Parlament Europejski

 

wzywa Komisję, by opracowała strategie gwarantujące kaskadowe wykorzystanie surowców naturalnych oraz faworyzujące produkty o najwyższej wartości dodanej oraz powstałe w oparciu o racjonalne wykorzystanie zasobów jeżeli chodzi o produkcję energii, biorąc w szczególności pod uwagę potencjał ograniczania emisji gazów cieplarnianych”

 

oraz

 

„domaga się, by Komisja wspierała także takie kaskadowe podejście w przypadku wykorzystywania biomasy, przedkładając recykling i produkty o najwyższej wartości dodanej i powstałe z racjonalnym wykorzystaniem zasobów, takie jak produkty biotechnologiczne i surowce przemysłowe, nad bioenergię”.

 

Powyższe sformułowania, mimo, iż co do zasady można uznać ich słuszność, wywołują jednak rozliczne wątpliwości co do szczegółów – na ten moment nie sprecyzowanych.

 

Wskazane fragmenty Rezolucji Parlamentu Europejskiego korespondują jednak z niedawną konferencją uzgodnieniową w Ministerstwie Gospodarki w sprawie projektu ustawy o OZE (w dniu 29 maja 2012 r.). Wśród informacji dotyczących tej konferencji, zamieszczonych na stronie internetowej Ministerstwa Gospodarki znalazły się i takie, iż Ministerstwo zamierza zastępować technologię współspalania biomasy innymi rodzajami odnawialnych źródeł energii.

 

Warto jednak zwrócić uwagę, iż ww. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie Europy efektywnie korzystającej z zasobów idzie dalej niż tylko kontrowersyjne współspalanie biomasy z paliwami kopalnymi (w szczególności węglem) i potencjalnie obejmuje także kotły w 100% biomasowe.

 

Czy ww. rezolucja oznacza, iż założenia ekonomiczne inwestycji w spalanie biomasy, nawet w kotły spalające biomasę w 100%, powinny zostać przedefiniowane? Być może na tym etapie sprawy jest na to przedwcześnie. Zagadnienie powinno być wszak rozpatrywane w kontekście realizacji celów Pakietu Klimatycznego z 2008 w zakresie energii odnawialnej i odpowiedzi na proste pytanie, czy ta realizacja jest możliwa (przynajmniej w niektórych z Państw UE) bez spalania czy współspalania biomasy.

 

Jedno natomiast nie ulega wątpliwości: podejście regulacyjne, które znalazło wyraz w omawianej Rezolucji Parlamentu Europejskiego powinno być ściśle monitorowane przez departamenty ryzyka przedsiębiorstw energetycznych, ponieważ wskazane tendencje legislacyjne mogą wywrzeć w niedalekiej przyszłości istotny wpływ na priorytetyzację poszczególnych zadań oraz wewnętrzny ranking inwestycyjny realizowanych bądź planowanych projektów.