Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie T-370/11

 

Załączniki:
Pobierz plik (Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2013 r..pdf)Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2013 r..pdf[Wyrok Sądu z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie T-370/11]239 kB

Warte szerszego upowszechnienia są tezy stanowiska Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Sądu I instancji w wyroku sygn. akt T‑233/04 w sprawie uznania za pomoc publiczną przyjętego przez Królestwo Holandii systemu handlu uprawnieniami do emisji NOx. Abstrahując od szczegółowych okoliczności tego konkretnego sporu, w uzasadnieniu Sąd I instancji wyraził swój ogólniejszy pogląd – odbiegający od dotychczasowego stanowiska Komisji Europejskiej – w sprawie relacji przepisów regulujących dopuszczalną pomoc publiczną do upowszechniających się obecnie systemów handlu emisjami zanieczyszczeń.

Poniżej przedstawiony wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przesądził o dopuszczalności zastosowania korekt ex post w zakresie krajowych planów rozdziału uprawnień do emisji CO2. Dotyczy zasadniczo Republiki Federalnej Niemiec lecz bazując na tym precedensie m.in. polski nowy projekt ustawy o wspólnotowym systemie handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych przewiduje również takie korekty. Komisja Europejska była przeciwna dopuszczalności korekt ex-post, lecz przegrała sprawę przed ETS. Wyciągając wnioski z tego rozstrzygnięcia, w przepisach dotyczących trzeciego okresu rozliczeniowego (2013 - 2020) uregulowano już jednoznacznie, iż korekty ex - post nie są dozwolone.

Warto przyjrzeć się, czy w Unii Europejskiej obowiązuje zasada równego traktowania w odniesieniu do zakresu podmiotów objętych systemem handlu emisjami. Dobry i aktualny przyczynek do tych rozważań stanowi wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (Wielka Izba) z dnia 16 grudnia 2008 r. sygn. C-127/07 w przedmiocie orzeczenia w trybie prejudycjalnym ważności Dyrektywy 2003/87/WE.