“Zaufana lista”, wyodrębnienie dodatkowych typów rachunków w rejestrze uprawnień do emisji (w tym “rachunku handlowego”), wprowadzenie 24-godzinnego opóźnienia pomiędzy zainicjowaniem a wykonaniem transferu jednostek, dostęp „tylko do odczytu”, jak również nowe, bezwzględne zasady uniemożliwiające zakwestionowanie już wprowadzonego do rejestru transferu, w założeniu mają przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa rejestrów i tym samym, aktywów posiadaczy rachunków.

 

Niektóre ze wskazanych rozwiązań zostały zaprojektowane jako obligatoryjne, inne będą wymagały podjęcia decyzji przez posiadaczy rachunków, stosownie do realizowanych przez nich polityk i strategii rynkowych.

 

 

Opublikowano już projekt nowego rozporządzenia Komisji Europejskiej w sprawie unijnego rejestru uprawnień do emisji, który będzie regulował zasady obowiązujące w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się w 2013 r. i następnych (dalej określane jako: „rozporządzenie”). Nowe rozporządzenie przykłada szczególną wagę do wzmocnionych środków bezpieczeństwa rejestrów – oczywiście w reakcji na wykrytą w ostatnim czasie falę kradzieży uprawnień, która w poważnym stopniu nadwyrężyła zaufanie do integralności całego systemu (w sprawie wywołanych przez kradzieże komplikacji prawnych związanych z możliwościami kwestionowania tytułów prawnych do nabytych uprawnień patrz inne publikacje na tym Portalu).


Projekt rozporządzenia wprowadza także zmiany do wcześniejszego rozporządzenia w sprawie rejestrów (nr 920/2010) tak więc proponowane usprawnienia znajdą zastosowanie już w drugim okresie rozliczeniowym. Poniżej sygnalizacja niektórych, wartych uwagi, proponowanych modyfikacji szeroko rozumianych zabezpieczeń funkcjonowania rejestru uprawnień do emisji.

 

1. „Zaufana lista” i rachunki handlowe

 

Koncepcja tzw. „zaufanej listy” jest związana z planowanym wprowadzeniem dodatkowego rodzaju rachunku w rejestrze uprawnień do emisji (obok dotychczas istniejącego „rachunku posiadania” (holding account)) tj. rachunków handlowych (trading accounts). Jak wynika z artykułów 60 i 61 rozporządzenia, przeniesienie uprawnień lub jednostek Kyoto z rachunku posiadania będzie możliwe wyłącznie na rachunki znajdujące się na „zaufanej liście” posiadacza rachunku.

 

Wymienione ograniczenie nie będzie obowiązywać w odniesieniu do rachunków handlowych, z których będą możliwe transfery na wszystkie rachunki posiadania oraz rachunki handlowe w całym rejestrze. 

Utworzenie „zaufanej listy” będzie możliwe zarówno dla rachunków posiadania jak i dla rachunków handlowych. Jednakże z zestawienia treści artykułów 60 i 61 oraz artykułu 24 rozporządzenia można wywieść wniosek, iż dla rachunków posiadania utworzenie „zaufanej listy” będzie obligatoryjne, natomiast dla rachunków handlowych tylko opcjonalne.

 

Drugie istotne rozróżnienie związane z funkcjonowaniem „zaufanej listy” będzie wiązać się z funkcjonowaniem tzw. „dodatkowych upoważnionych przedstawicieli”. Chodzi oczywiście o reprezentantów właściciela rachunku, którzy zostali przez niego umocowani do dokonywania czynności na tym rachunku, w tym do inicjowania transferów. Do każdego rachunku musi być ustanowionych co najmniej dwóch „upoważnionych przedstawicieli” (pomijam nieistotne wyjątki).

 

Nowym wymaganiem będzie obowiązek wyznaczenia co najmniej jednego “dodatkowego upoważnionego przedstawiciela”, którego akceptacja będzie wymagana, aby ww. „upoważniony przedstawiciel” mógł zainicjować transfer (lub inną czynność w rejestrze).

Wcześniejsze rozporządzenie nr 920/2010 również przewidywało podstawę dla funkcjonowania „dodatkowych upoważnionych przedstawicieli” lecz ich ustanowienie było opcjonalne, natomiast w nowym projekcie wyrażenie przez nich zgody na transfer jest już obligatoryjne.

Z jednym wyjątkiem – właśnie dla transferów na rachunki znajdujące się na “zaufanej liście” posiadacza rachunku.

 

Rozporządzenie przewiduje ponadto, iż wszystkie rachunki należące do tego samego właściciela będą automatycznie włączane do „zaufanej listy”. Wniosek o zmianę rachunków znajdujących się na „zaufanej liście” będzie podlegać weryfikacji przez krajowego administratora rejestru, w zakresie właściwej autoryzacji przez właściciela rachunku.